Sevişmeler

 

SEVİŞMELER
Abdulkadir Duru  / İZHAR

 

Sevginin tabii olarak bütün mahlûkta bir cereyan tarzı vardır. "Sevgiyle yaratılmışlardır. Sevgiyle hareket ederler." Her hareket sevgiyle olduktan başka hoşa gitme cihetinden de hususi bir sevgi durumu arz eder. Buna umumi konuşma dilinde "hoşuma gidiyor" denir. Bununla, sevdiği herhangi birşey yahut insan üzerine tevcih olunmuş bulunan alâkasını hisseder. Böylelikle hissini bilir ve ifade eder. Yani ikinci sevgi, o sevdiği cihete ek olmuş olur.

İşte başlangıç olan bu ek sevgi.faiz nispeti gibi,her hatırlama yahut her görme esnasında artar. O ilk hoşa gitmeğe alâka uyanır. Daima rey verecekmiş gibi o hoşa giden hakkında bir düşünüş ve bir imtihanımsı hallerle onu benimser ki; işte bu imtihan sonucu, not başlar. Ve her not verişinde bir sevgi daha o sevilene eklenmiş olur. Sevgiler birbirine eklendikçe; alâka daha fazlalaşır. Böylece umumi sevgiden hususi sevgiye geçilmiş olur.

Şimdi gelelim insanlar nasıl sevişir konusuna: Herhalde sevişmek, sevmekten başka birşey değildir. Ama başkaları da, başka diyecek kadar mühimdir. Çünkü sevişmeğe arif olunmadığından; çok sevgiler kaybedilmişlerini bedbahtlıkların almış olduğu daima müşahede edilmiştir.

Şöyle ki:
Boy boy sevişmeler var...evvelâ zahiri yani görülen kısımdan sevişmeler. lntizam yönünden sevişmeler. Adale, boy-bos yönünden sevişmeler ve fiziki yönden sevişmeler v.s. Daha çok. Namütenahi denebilecek kadar çok. Tabi "arife tarif lazım değil" derler.

Şimdilik sevişme unsurlarından birkaçı ve şekli üzerinde duralım: Meselâ: Gerek eşleşme,gerekse arkadaşlık için intizamı seven bir insan,intizama önem vermeyen bir kimseyi başka yönlerden sevse bile, intizamsızlığını görünce; diğer sevgi hisleri şuur altında düğümlenir durur. Diğeri intizamı seveni sevse bile; bu sevişme olmaz, sevgi mukabelesiz kalır. Aralarında başka anlaşmalar iyi olabilir. Fakat sevgilerinin ilerlemesine ve geçinmelerine,intizam hususu mani olur. Taa ki; ya o intizamı terk edecek veya öteki intizama alışmak için gayret sarf edecek.

Evlâ oları; intizamsızın intizama uymasıdır. Çünkü intizam ulvi, intizamsızlık ise görgü ile alâkalı eksik bir huydur. Binaenaleyh süfli, daima ulviyete uymak mecburiyetindedir. Şu halde sevişmek denince; isteklerin mutabakatı lâzım geldiği anlaşılmaktadır.

Yorum Yaz